Daisy Nederlands

Heksenfee

Brigitte Minne (auteur), Mariëlla Van den Ende (verteller)

Heksenfee

Brigitte Minne (auteur), Mariëlla Van den Ende (verteller)
  • Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Fee Rozemarijn vindt feee͏̈n saai omdat ze zo zoet en netjes zijn. Ze wil liever een heks zijn en vertrekt tegen moeders wil naar het heksenbos. Prentenboek met kunstzinnige prenten in zachte kleuren. Vanaf ca. 4 jaar.
Onderwerp
Feeën Heksen
Titel
Heksenfee
Auteur
Brigitte Minne
Verteller
Mariëlla Van den Ende (inlezer)
Taal
Nederlands
Uitgever
Brussel: Luisterpunt, 1999
1 cd
Speelduur
0:09:00
Aantekening
Stem: Vrouw Vlaamse stem
Plaatsingssuggestie
Fantasiefiguren (ZIZO)

Ook in de collectie als:

Daisy: Nederlands
Vertelplaten: Nederlands
Boek: Nederlands
Braille: Nederlands

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 150 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Heksenfee / Brigitte Minne & ill. Carll Cneut

Een mooi verzorgde uitgave, in een stijlvolle typografie en met prachtige tekeningen van Carll Cneut is Heksenfee geschreven door Brigitte Minne. Minne heeft de lat ditmaal hoger gelegd, ze schrijft zuiverder en pittiger dan ik van haar gewend ben.

Het feeënkind Rozemarijn woont met haar moeder in een luchtkasteel (waarom moet dat toch weer gouden torentjes hebben?) op wolken. Maar feeën vindt ze saai. Die moeten altijd netjes en lief en discreet zijn. Rozemarijn wil liever rolschaatsen en ravotten en ondeugend zijn als een heks. Dus trekt ze naar het heksenbos, waar de heksen haar liefdevol opvangen en haar een boel trucs leren. Het ziet er eerst naar uit dat moeder en dochter uit elkaar groeien, maar het komt toch tot een compromis - ze missen elkaar immers -, een prentenboek mag blijkbaar wel een klein beetje stout zijn, maar toch niet te veel. Moeder en dochter beginnen dan maar een Lat-relatie.

Een niet onaardig verhaal, al blijft het moeilijk een echt origineel heks…Lees verder

Fee Rozemarijn woont samen met haar mama op een grote wolk in een luchtkasteel met gouden torentjes. Rozemarijn vindt feeën ontzettend saai: ze moeten lief en netjes zijn, zoete verhalen vertellen en zwaaien met hun toverstafje. Rozemarijn wil liever een heks zijn. Tegen de wil van haar moeder gaat ze naar het heksenbos. Ze heeft het er reuze naar haar zin. En nu is ze soms een fee, soms een heks. Ze is geen echte fee en ook geen echte heks: ze is een (heel gelukkige) heksenfee. Een wensvervullend sprookjesachtig verhaal voor kleuters. Het verhaal is geïllustreerd met prenten die driekwart van twee tegenoverliggende pagina's vullen. De achtergronden zijn veelal getamponneerd met verf. Het zijn niet de zoete tekeningen die je bij zo'n verhaal zou verwachten maar aparte, vrij strakke, artistieke tekeningen met hoofdzakelijk zachte kleuren roze, wit, mintgroen, geel en donkerrood en zwart. Ook de tekst wordt afwisselend op ondergronden van deze kleuren afgedrukt. De veelvuldig bekroonde …Lees verder